Incoterms 2010 FOB i CIF

W imporcie z Chin ważną rolę odgrywają tzw. Incoterms, czyli reguły dotyczące importu i eksportu produktów. Zasady te określają moment przeniesienia ze strony sprzedającej na stronę kupującą praw własności, kosztów przewozu, ubezpieczenia oraz ryzyka występującego podczas transportu towarów. Incoterms odnoszą się do Konwencji ONZ w sprawie Kontraktów dla Międzynarodowej Sprzedaży Dóbr i są publikowane przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC). Najnowsza wersja Incoterms 2010 obowiązuje od 1 stycznia 2011 roku. Jednak stosowanie międzynarodowych reguł handlu jest fakultatywne, co oznacza że normy prawa rządzącego umową zawartą między dwiema stronami mają pierwszeństwo przed Incoterms. Reguły te zawsze używane są w połączeniu z lokalizacją geograficzną.

Incoterms

Incoterms 2010 – podział

Incoterms podzielone są na grupy w zależności od momentu franco, czyli miejsca przekazania towaru kupującemu przez sprzedającego. Poszczególne grupy również inaczej rozpatrują koszty dzielone pomiędzy parterami handlowymi, jak i okres ubezpieczenia oraz odpowiedzialność za towar podczas transportu. Niektóre z międzynarodowych reguł handlowych mogą być stosowane tylko w związku z transportem morskim lub wodnym śródlądowym. Do tej kategorii należą też Incotermsy najczęściej używane w handlu z Chinami – FOB i CIF.

Incoterm FOB

FOB (Free On Board) należy do grupy F, zobowiązuje więc sprzedającego do dokonania odprawy celnej eksportowej, zasadniczo nie zobowiązuje strony eksportującej do pokrycia kosztów transportu i ubezpieczenia. Według reguły FOB sprzedający powinien ponieść koszta, zapewnić bezpieczeństwo oraz ubezpieczyć ładunek do momentu załadowania go na statek. Koszty załadunku również ponosi strona sprzedająca. Z tego powodu FOB uważany jest powszechnie za najbardziej sprawiedliwą regułę stosowaną przy imporcie towarów z Chin. Wiele chińskich firm jednak chce uzyskać dodatkowe korzyści, zwracając się do kupującego z prośbą o opłacenie lub podział kosztów transportu towaru z fabryki do portu lub pokrycia cła. Jeśli umowa została zawarta na podstawie reguły FOB, strona kupująca nie ma obowiązku pokrywania tych opłat. Koszty związane z rozładunkiem towaru, składowaniem, procedurą celno – importową jak i transportem produktu do miejsca docelowego leżą po stronie kupującego.

Incoterms 2010 FOB

Incoterm CIF

Drugą częstą regułą, na którą decydują się importerzy produktów z Chin jest reguła CIF (Cost, Insurance and Freight) z grupy C. Incotermsy z tej grupy obligują sprzedającego do zawarcia umowy przewozu oraz opłacenia transportu i odprawy celno – eksportowej. Po załadunku towaru na statek ryzyko przechodzi jednak na stronę kupującą, tym samym sprzedający nie odpowiada za wszelkie możliwe wypadki losowe związane z przetransportowaniem ładunku. Resztą kosztów, pojawiających się po załadunku, obciążony jest nabywca. Ponadto CIF zobowiązuje sprzedającego do zapłaty kosztu ubezpieczenia towaru na rzecz kupującego. Warto pamiętać o tym, że według Incoterms 2000 sprzedający powinien zapewnić ochronę ubezpieczeniową jedynie w podstawowym zakresie.

Incoterms CIF

Różnica pomiędzy CIF i FOB

Zasadniczą różnicą pomiędzy regułami FOB i CIF jest koszt frachtu morskiego z chińskiego portu do portu przeznaczenia, który w pierwszej z reguł pokrywany jest już przez nabywcę, a przy Incontermsie CIF nadal jest obowiązkiem sprzedającego. Wydaje się, że pozostawienie opłat związanych z przetransportowaniem towaru drogą morską po stronie sprzedającej jest wygodnym rozwiązaniem. Dodatkowym atutem CIF jest pokrycie kosztów ubezpieczenia przez sprzedającego. Mimo to należy pamiętać, że ryzyko związane z utratą towaru lub jego uszkodzeniem leży już po stronie nabywcy, który de facto odpowiedzialny jest za towar. Poza tym obciążając stronę sprzedającą frachtem, dajemy jej wolną rękę do sterowania kosztami transportu, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedzialności za ładunek. Jest to ryzykowna sytuacja ze względu na możliwość przerzucenia wielu ukrytych kosztów związanych z transportem na stronę nabywcy, równocześnie stwarzając pozór opłacenia kosztu frachtu przez stronę kupującą. Należy dokładnie przemyśleć wybór reguły, pod którą chcemy przeprowadzić import produktów. Reguła FOB prawdopodobnie jest powszechniej stosowana, ponieważ koszty, ryzyko oraz ubezpieczenie towaru przechodzą na stronę kupującą w tym samym momencie, czyli przy załadunku towaru na statek, co daje większą przejrzystość i kontrolę nad procesem importu.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0