Międzynarodowa konwencja ADR

ADR to grupa przepisów dotyczących drogowego przewozu towarów niebezpiecznych. Jest częścią Przepisów Modelowych zawartych w UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods (Rekomendacji ONZ odnośnie przewozu towarów niebezpiecznych). Towary te wymagają specjalnego traktowania i ustandaryzowanych zasad obchodzenia się z nimi na całej trasie od miejsca produkcji do dystrybutora.

Międzynarodowa konwencja ADR

ADR

ADR (fr. L’ Accord européen relatif au transport international des marchandises Dangereuses par Route) to międzynarodowa konwencja sporządzona i wprowadzona w życie w Genewie w 1957 r. Odnosi się ona do transportu towarów niebezpiecznych drogami i nie zawiera pozostałych wskazań, które przedsiębiorcy muszą spełnić, aby produkować i wprowadzać do obrotu produkty stanowiące zagrożenie. Przed przystąpieniem do produkcji, transportu czy wprowadzania do obrotu tego rodzaju wyrobów, należy skonsultować się z lokalnym prawem i dopilnować wszelkich niezbędnych formalności.

Zawartość konwencji ADR

Podstawowa zawartość konwencji podzielona jest na dziewięć części:

  1. Postanowienia ogólne.
  2. Klasyfikacja.
  3. Lista towarów niebezpiecznych, specjalne postanowienia i wyjątki związane z limitami i wyłączonymi ilościami.
  4. Pakowanie i zaopatrzenie zbiornika.
  5. Procedury związane z przesyłką.
  6. Wymagania związane z konstrukcją i testowaniem opakowań, opakowań typu kontener IBC (ang. Intermediate Bulk Containers), dużych opakowań, zbiorników i pojemników masowych.
  7. Postanowienia dotyczące warunków przewozu, ładunku, rozładunku i przenoszenia.
  8. Wymogi dla załogi pojazdu, wyposażenia, działalności i dokumentacji.
  9. Wymogi związane z konstrukcją i zatwierdzaniem pojazdów.

Dodatkowo konwencja zawiera dwa załączniki: A i B. Pierwszy z nich zawiera listę wszystkich towarów uważanych przez ONZ za niebezpieczne, podzielonych na kategorie i z określeniem warunków ich przewozu. Załącznik B zawiera postanowienia odnośnie wyposażenia pojazdów i wszelkich operacji związanych bezpośrednio z przewozem, np. wymogi względem załogi.

Oba załączniki są regularnie aktualizowane.

ADR – co trzeba mieć na uwadze

W zależności od towaru niebezpiecznego, jaki przewozimy, wymagania mogą się zdecydowanie różnić.  Istnieje jednak parę podstawowych kwestii. Jedną z nich jest poprawne oznaczenie pojazdu za pomocą specjalnych naklejek ostrzegawczych i pomarańczowych tablic. W niektórych przypadkach, gdy mamy do czynienia z niewielką ilością towaru niebezpiecznego, reguła ta nie obowiązuje.

Załoga pojazdu powinna być wyposażona w kamizelki ostrzegawcze, rękawice, okulary ochronne i skrzynkę ADR. Zawiera ona klin pod koła, dwa stojące znaki ostrzegawcze i płyn do płukania oczu.

Naturalnie w zależności od klasy materiału, możemy potrzebować jeszcze np. maski ucieczkowej czy łopaty.

Umowa ADR określa również minimalny wiek kierowcy – 21 lat – oraz wymóg posiadania przez niego zaświadczenia ADR. Można je uzyskać po przejściu odpowiedniego kursu. Kierowcy należący do Sił Zbrojnych RP nie muszą spełniać warunku wiekowego.

Doradca ADR

Od 2003 r. konwencja ADR wymaga od firm zajmujących się nie tylko przewozem, ale też pakowaniem, ładowaniem czy rozładunkiem towarów niebezpiecznych zatrudnienia doradcy ADR.

Do jego obowiązków należy upewnianie się, czy stosowane przez nas wymogi są aktualne z obowiązującymi przepisami; doradztwo w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych oraz sprawozdawczość.

ADR – podsumowanie

Jeżeli planujemy przewozić drogą towary zaliczane przez ONZ do niebezpiecznych, musimy odwołać się do konwencji ADR i zastosować do odpowiednich wymogów. Najnowsza wersja ADR pochodzi z 2019 r. i będzie obowiązywać do roku 2021. Należy pamiętać, że poprzez stosowanie się do przepisów możemy uniknąć ewentualnych szkód, zarówno dla ludzi jak i środowiska.

Szkolenie Online - Import z Chin

Oceń post

5 / 5. Ilość głosów: 13